Habiba Bouananx

In het kort

Sociaal ondernemer, oprichter en directeur van Stichting Prachtvrouw
48 jaar
Geboren in Driouch, Marokko

 

 

Bio

Habiba woont al sinds haar 6de levensjaar (42 jaar) in Amsterdam. Sinds 2003 hield zij zich altijd bezig met de emancipatie en integratie van migrantenvrouwen. Ze ondersteunt vrouwen om het maximale uit zichzelf te halen. “Veel vrouwen hebben ambities en talenten, maar missen soms een duwtje in de rug om vooruit te komen.” In 2014 was de kogel door de kerk en maakte ze haar droom waar, ze richtte haar eigen onderneming Prachtvrouw Coaching op met als doel om vrouwen op weg te helpen om zich nog beter te ontwikkelen. “Waar een wil is een weg!”

“We moeten altijd blijven kijken naar wat ons bindt en niet naar wat ons scheidt in Nederland. We stay optimistic!” 

- Habiba Bouanan

Amsterdamse

“Ik voel me in eerste instantie mens. Een individu die altijd het goede wil doen en klaar staat om anderen te helpen. Wat dat betreft lijk ik op mijn vader. Hij was altijd zorgzaam. Niet alleen voor mij, maar tegenwoordig ook voor zijn kleinkinderen. Voor mij is Amsterdam echt mijn thuis. Ik ben hier opgegroeid, maar ook getrouwd en heb hier drie volwassen kinderen grootgebracht. Mijn kinderen willen ook niet weg uit Amsterdam, zij voelen zich eerder Amsterdammer dan Nederlander. Ik houd erg van Amsterdam! De enorme verscheidenheid aan culturen binnen één stad spreekt mij aan. Dit heeft mij sterk gevormd. Echter, mijn Marokkaanse achtergrond is nog steeds heel belangrijk voor mij. Het is een verrijking om onderdeel te mogen zijn van twee culturen. Daarbij focus ik mij ten alle tijd op de positieve en verbindende elementen. Wij Amsterdammers dragen allemaal ons steentje bij om de stad zo mooi mogelijk te maken.” 

 

50 jaar migratie

“Mijn vader heeft in Spanje en Duitsland gewerkt en gewoond. Vanaf 1974 besloot hij naar Nederland te komen en voorgoed te blijven en wij zijn in 1978 in het kader van gezinshereniging met mijn moeder en 6 broers en zussen naar Nederland gekomen. Het is belangrijk om 50 jaar migratie met onze kinderen en kleinkinderen te bespreken. Stil te staan bij onze geschiedenis en waar we vandaan komen. Maar het is ook belangrijk om vooruit te blikken en de toekomst te bespreken. Door de verharding in de samenleving van de afgelopen 20 jaar, maak ik me wel zorgen. Gelukkig ben ik optimistisch en geloof ik nog steeds in de verbinding met anderen. We moeten altijd blijven kijken naar wat ons bindt en niet naar wat ons scheidt in Nederland. We stay optimistic!”